Indonesie : Prekoloniale geschiedenis Java

Tot de zevende eeuw na christus zouden de Indiase migranten Java blijven instromen. De invloed van de Indiase cultuur zou een belangrijke rol gaan spelen op Java. Het Sanskriet zou worden overgenomen en de eigen taal ontwikkelde zich tot een taal die kawi werd genoemd. Naast de taal zou ook de Indiase religie gretig aftrek vinden op Java.

Het hindoeïsme zou zich geleidelijk verspreiden door alle lagen van de Javaanse samenleving. Op dezelfde wijze zou later ook het boeddhisme zich verspreiden. Er ontstaan goed georganiseerde koninkrijkjes met een hoge beschaving die werden bestuurd door inheemse radjas die het hindoeisme of het boeddhisme aanhingen. Van de oudheid tot de 15e eeuw zou het boeddhisme en het hindoeïsme zich vermengen met de Indonesische cultuur.

Op Java, met name aan de kust, bloeiden rijke en machtige hindoe-Javaanse staten op in ondermeer Kediri en Papajaran. Halverwege de 8e eeuw n.Chr. kwam in Centraal-Java het boeddhistisch koninkrijk Sailendra op. De Borobudur werd tijdens deze sailendradynastie gebouwd.

Het hindoeistische koninkrijk Mataram zou de macht overnemen in Centraal-Java. Tegen het einde van de 10e eeuw verplaatste het centrum van de macht zich van Centraal-Java naar Oost-Java. In de 11e eeuw komt er een einde aan het rijk van Mataram door een invasie van Sriwijaya.

Het koninkrijk Majapahit, gesticht op Oost-Java in 1293, zou het laatste hindoeïstische rijk op Java zijn. Aan het einde van de 14e eeuw begon Majapahit in verval te raken en in de 16e eeuw stortte het definitief in elkaar.

Ondanks het feit dat de eerste mosliminscripties al dateren uit de 11e eeuw duurde het nog tot de 15e en 16e eeuw voordat de eerste hindoevorsten op Java zich bekeerden tot de islam. De radja van Demak zou de eerste islamitische sultan worden. Geleidelijk zouden de andere hindoevorsten van Java zijn voorbeeld volgen totdat uiteindelijk het machtige Majapahitrijk instort.