Indonesie : Javaans erfgoed: de keris

Volgens de eeuwenoude Javaanse traditie, voornamelijk die van de Javaanse koninkrijken, was een vader het op zijn minst verplicht aan zijn zoon als deze volwassen werd een keris te geven. De keris kent allerlei verschillende functies.

De keris kan beschouwd worden als kunstobject, als onderdeel van de uitrusting voor koninklijke soldaten, als accessoire bij een ceremoniële jurk (batik), als statussymbool, etc. Een andere belangrijke reden waarom de keris zo interessant was waren de magische krachten die de keris zou bezitten. Zo zouden er keris bestaan die de eigenaar ervan konden beschermen tegen allerlei negatieve zaken zoals ziektes, de dreiging van wilde dieren, overstromingen en andere natuurrampen.

Anderzijds zouden persoonlijke eigenschappen ook kunnen worden versterkt of verbetert. Een keris kan je autoriteit versterken, je meer geluk brengen, je persoonlijke aantrekkingskracht versterken, etcetera. Het tegenovergestelde geldt natuurlijk ook, andere keris zouden juist rampspoed veroorzaken of de eigenaar ervan een onheilsmagneet maken. Het waren en zijn echter de esthetische aspecten die de keris aantrekkelijk maakt voor de kerisverzamelaar.

In oude tijden nam het vervaardigen van een enkele keris een jaar tijd in beslag. Degene die de keris maakt is de Empu. Alleen een hoog aangeschreven Empu is in staat om een keris van hoge fysieke en spirituele kwaliteit te maken. De empu dient zich spiritueel voor te bereiden voor hij een keris gaat maken, onder andere door vasten, een aantal dagen en nachten niet slapen en meditatie.

Alleen dankzij de rituele voorbereiding kan de empu de keris maken in overeenstemming met de wensen van degene voor wie het persoonlijke, heilige wapen bestemd is. Het is ook de empu die de specifieke, spirituele krachten toevoegt aan de keris. Een goede keris heeft perfecte fysieke karakteristieken en is tegelijkertijd doordrongen van een goede en sterke, spirituele kracht.