Indonesie : Schilderkunst Kunstvormen

De Duitse kunstenaar Walter Spies zou de eerste zijn van een aantal invloedrijke Europeanen die zou gaan vestigen in Bali in 1927. De Nederlander Rudolf Bonnet zou volgen in 1931. De lokale kunstenaars zouden sterk worden beïnvloed door de werken van deze Europeanen. Bonnet en Spies introduceerden landschappen en romantische portretten. In de dertiger jaren worden er drie belangrijke kunstcentra opgericht in Ubud, Sanur en Batuan waar kunstenaars als Ida Bagus Kembeng, Anak Agung Gede Sobrat, Ida Bagus Rai en Ida bagus Made Togog opkomen.

Spies, Bonnet en de Nederlandse archeoloog W.F. Stutterheim vrezen dat het toerisme een negatieve invloed op de kwaliteit van de schilderkunst zal krijgen. Met behulp van Cokordas Raka en Gede Sukawati wordt in 1936 de Pita Maha kunstenaarsgezelschap opgericht. Na de oorlog zet Bonnet het werk voort door met Cokorda Gede Sukawati de Ubud Schildersvereniging (Ratna Warta) op te richten. Na 1965 wordt Bali geopend voor het toerisme en vestigen zich veel Balinese, Javaanse, Sumatraanse en westerse kunstenaars in het gebied tussen Mas en Ubud.

Er wordt geëxperimenteerd met vele nieuwe stijlen. De academisch opgeleide schilders gebruiken originele stijlen en onderwerpen. In het werk van de niet-academische schilders is nog veel terug te zien van de epische verhalen en volksverhalen, het dagelijkse leven in Bali met al zijn rituelen en dramatische opvoeringen wordt echter ook graag afgebeeld. De meeste niet-academische schilders produceren echter voor de toeristenmarkt.