Indonesie : Cultuur van Flores Indonesie

Volkeren

Flores is dicht bevolkt en telt een bevolking van 1,5 miljoen mensen. Ze stammen af van verschillende culturen. De bevolking is in vijf taal- en cultuurgroepen te verdelen. Van west naar oost: de Manggarai, de Ngada, de Ende en Liogroepen, de Sikkanezen en de Lamaholot.

Het kan op Flores voor de 'gemiddelde Indonesiër' nog wel eens moeilijk zijn om een gesprek te voeren met de lokale bevolking. Met name de oudere mensen spreken geen Bahasa Indonesia. Ze zijn opgevoed in kleine gemeenschappen ver van andere culturen. Op Flores worden negentien talen gesproken. De meest voorkomende talen zijn Ngadha, Nage, Ke'o, Endenees, Lionees en Paluees.

Religie

De Portugezen en Nederlandse missionarissen hebben veel invloed gehad op Flores. 85% van de bevolking is katholiek. Toch houden de mensen zich nog altijd bezig met traditionele religies en gebruiken. Het christendom en de animistische rituelen worden vaak gecombineerd bij belangrijke gebeurtenissen zoals geboorte, huwelijk en dood.

Ook in de agrarische sector houden de Florinezen zich bezig met animistisch gebruiken. Er worden dan kippen, varkens en buffels geofferd om nieuwe rijstvelden te beschermen. Het gaat hierbij vooral om het in stand houden van het geloof van de voorouders. Brute rituelen zoals het offeren van kinderen of maagden komen niet meer voor.

De kerk is op de hoogte van de in stand houding van tradities, maar tolereert dit. Zij houden zich meer bezig met het verhogen van de levensstandaard van de bevolking. Er wordt vanuit de kerk veel aandacht besteed aan onderwijs, gezondheidszorg en landbouwprogramma's. Moslims leven voornamelijk in kustplaatsen als Ende.

Gebruiken

Veel van de gebruiken van de Florinezen hebben hun oorsprong in de religie. Bij het sluiten van een huwelijk is de bruidsschat erg belangrijk voor een succesvol begin van het huwelijk. De bruidsschat kan bestaan uit verschillende voorwerpen als kostbare ikats, slagtanden en vee. Hoewel de ceremonie in de kerk wordt gehouden, wordt er nog altijd veel tijd en aandacht besteed aan traditionele rituelen.

Op het eiland zijn veel offerplaatsen, ofwel kada's, te vinden. Volgens de traditie worden de nitu, geesten van de voorouders, geëerd. Door offers te brengen aan de nitu voorkomt men ziekte en rampspoed.

De nitu waarschuwen hun nabestaanden voor gevaar, door slangen te voorschijn te halen. Door deze traditie ziet men de python op Flores als een god. Flores wordt hierom ook wel 'slangeneiland' genoemd.

De kada zijn vaak versierd met slangen of ander snijwerk van levensgrote mensen en dieren. Sommigen zeggen dat de mensfiguren Jezus en Maria zijn. Anderen geloven dat het mannelijke figuur de zon symboliseert en het vrouwelijke de vruchtbare aarde.

Manggarai: de grootste bevolkingsgroep

De grootste bevolkingsgroep op Flores is de Manggarai-stam, naar wie het westelijke deel van het eiland is genoemd. De Manggarai leven rond Ruteng. Ze vormen de helft van de bevolking van het eiland.

De Manggarai leefden in ronde paalhuizen, maar deze traditionele woningen zijn alleen nog in de dorpen Todo en Pongror te vinden. Om een zes meter hoge paal worden de huizen gebouwd. Net als de huizen, zijn de dorpen in een cirkel gebouwd. In het midden staat een ceremonieel cilindervormig huis. Op de binnenplaats van de dorpen is een heilige boom te vinden, waar de Manggarai buffels offeren.

De Manggarai hebben nog veel traditionele rituelen en gebruiken, waarvan de huwelijksceremonie een van de bekendste is. Zieners kijken in de lever van een varken om te zien of de voorouders met de verbintenis instemmen. De onderhandelingen over de bruiloft kunnen heftig zijn. De ouders van de bruid brengen geld in voor het huwelijk. Wanneer hun dochter lelijk is, moeten zij meer betalen dan voor een mooie vrouw.

Het geld gaat naar de ouders en wordt vaak gebruikt voor de bouw van een huis. De familie van de bruidegom moet ook geld betalen voor het huwelijk. Tijdens het huwelijksfeest wordt veel gezongen en gedanst om de voorouders te plezieren.

Een andere traditie is caci: een zweepgevecht. De mannen gaan helemaal op in het spel, dragen speciale kleding, krijgen een vechtnaam en hebben een typisch gehoornd hoofddeksel. Het bloed dat tijdens de gevecht gespild wordt, is wederom een offer aan de voorouders.