Indonesie : Het verkeer

Op het eerste gezicht ziet het er bijna angstaanjagend uit, maar wanneer je eenmaal als bestuurder aan het verkeer deelneemt blijkt het al gauw een kwestie van go with the flow. Als je gewoon meedoet met de rest gaat eigenlijk alles goed.

De meeste ongelukken die ik hier gezien heb zijn geen botsingen of aanrijdingen waar meerdere voertuigen bij betrokken zijn. Het zijn voornamelijk wagens die veel en veel te zwaar beladen zijn, de bocht niet kunnen maken door hun overgewicht, en een ravijn instorten. Niet dat dit minder erg is als een frontale botsing, maar het zegt wat over de verkeerssituatie in het algemeen.

Iedereen past zich aan elkaar aan en mensen schijnen weinig frustraties te hebben ( wat het verkeer betreft). Wanneer je in Nederland een keer toetert omdat iemand gevaarlijk rijdt kun je er op rekenen dat je een middelvinger of scheldtirade terugkrijgt. Hier wordt constant getoeterd, gewoon een aanwijzing voor de betreffende bestuurder dat iemand er langs wil of een dat hij een beetje door moet rijden.

Tot nu toe heb ik altijd deelgenomen aan het verkeer met mijn viertaks brommertje. Een voertuig waar bijna alle Indonesiërs zich op vervoeren.  Wij doen dat maximaal met zijn vieren, ketut voorop, Putu staand voor hem met haar handen op het dashboard en Made zittend bij mij achterop. Of als ik alleen met de kids op pad ga Putu voor mij staand en Made in de draagzak aan mijn borst. 

Klinkt dit in de meeste Nederlandse oren al enigszins opmerkelijk, kom dan eens een kijkje in de stad nemen, waar de brommers volgestouwd worden met handelswaar die tot 3 meter hoog achterop gebonden wordt. Of waar men in zelf gefabriceerde manden links en rechts aan de brommer bevestigd biggetjes of kippen vervoeren.

Alhoewel het brommertje me prima bevalt en ik me overal makkelijk langs kan manoeuvreren is een auto voor lange afstanden toch wel heel makkelijk. Daarom besloot ik afgelopen week mijn rijbewijs te gaan halen. Dit kan hier op twee manieren, je kunt het gewoon gaan kopen op het politiebureau, of je kunt eerst lessen nemen en het daarna gaan kopen.

Ik besloot om toch maar eerst lessen te nemen. In Nederland heb ik ooit 10 jaar geleden ook rijles gehad maar ben daar na een aanrijding (overigens niet mijn schuld) mee gestopt en ben nooit meer begonnen. Tot mijn grote verbazing was ik het rijden echter niet verleerd en zodra ik achter de pedalen zat reed ik gewoon weg !

Aan de verkeerschaos hier ben ik al lang gewend dus dat levert geen enkel probleem op. Na wat gekeuvel met mijn rijinstructeur bleken er ook volgens hem geen regels te bestaan. Bij kruisingen is het recht van degene die het eerst zijn neus in de strijd gooit, wie voorrang neemt krijgt het, zonder middelvingers of boze gezichten!

Misschien moeten we dat in Nederland ook eens proberen… alhoewel ik weet niet of Minister Eurlings dat zo’n goed idee vindt.
Ik heb nu 3 van de 12 lessen die mijn pakket telt gehad en weet zeker dat ik me aan het einde van de twaalf als een echte Balinees over de wegen kan bewegen! Nu alleen nog een auto….

Judith